Venice Travel guide Guía turística de Venecia Guida informazioni Venezia  Przewodnik po Sewilli Guide de Voyage de Venise Путеводитель по Венеции Turistický průvodce Benátkami Ghidul turistic al Veneţiei Toeristische gids van Venetië Rejseguide til Venedig

Venetië


 


Venetië

De geschiedenis van Venetië begint ergens tussen de 5e en de 6e eeuw n. Chr. Doordat het Germaanse volk der Longobarden steeds dieper Europa introk, waren de inwoners van de voormalige Romeinse provincie X Regio, het huidige Veneto, gedwongen te vluchten naar de eilanden in de Venetiaanse lagune. De eilanden werden op dat moment bewoond door vissers, tuinders en zoutzieders. De geografische kenmerken en de armoede van de eilanden maakten ze tot een perfecte schuilplaats. De vluchtelingen organiseerden zich in lokale overheden, de zogenaamde 'Maritime Volkstribunen'. Met de groei van de bevolking en de noodzaak tot een betere bescherming tegen de Longobarden op het vasteland, verscheen de figuur van de hertog (de Doge), een vorst die de macht van de volkstribunen overnam.  In de periode daarna gingen de kleine riviertjes in het gebied fungeren als smalle straatjes en verrezen de eerste gebouwen. Dat waren paalwoningen (huizen ondersteund door pijlers) gemaakt van larikshout.

Van de 9e tot de 11e eeuw maakte Venetië een periode van grote welvaart door. De stad groeide van handelsenclave uit tot de belangrijkste handelsstad in het gebied rond de Adriatische Zee. Venetië groeide echter niet alleen zakelijk uit tot een machtige stad, maar ging ook op militair en politiek gebied een steeds belangrijker rol spelen.

De Federatie van de Venetiaanse Lagune maakte deel uit van het Byzantijnse Rijk. De stad Ravenna fungeerde in het gebied als administratieve hoofdzetel. Door haar strategische ligging in de handel tussen Oost en West kreeg Venetië door de regering in Constantinopel belangrijke voorrechten toegewezen. Met de ondertekening van het Verdrag van Aken door Karel de Grote en de keizer van Byzantium, werd de Byzantijnse invloed op Venetië minder sterk. Dat blijkt onder meer uit het feit dat de Venetianen in 828 de overblijfselen van de heilige Marcus (San Marco) uit Alexandrië roofden en hem tot hun nieuwe beschermheilige benoemden, ter vervanging van de heilige Theodorus (San Teodoro).

In het jaar 1000 werd de machtspositie van Venetië in de Adriatische Zee verder versterkt door de verovering van Dalmatië. In de late Middeleeuwen, met name tijdens de Kruistochten,  verruimde Venetië haar handelsgebied richting Zwarte Zee en Syrië. De stad kreeg zo de controle over de specerijenhandel met de Levant en werd een belangrijke zeemacht. Rond 1100 was Venetië een factor van belang geworden in het Middellandse Zeegebied en stelde de stad zelfs haar vloot ter beschikking aan het Byzantijnse rijk.

In 1203, tijdens de Vierde Kruistocht, werd Constantinopel bestormd en veroverd door Venetiaanse troepen, waarna Venetië zich eindelijk los kon maken van het decadente Byzantijnse rijk. De Venetiaanse soldaten brachten een rijkdom aan geplunderde schatten mee uit het oosten. Die zijn nog steeds te bewonderen in de kerk van San Marco en bevatten onder meer kostbaar marmer, beelden, enz.. De verovering van Constantinopel stelde Venetië in staat haar suprematie uit te breiden en uit te groeien uit tot een grote koloniale macht.

In het jaar 1410 was Venetië oppermachtig in de regio, op militair, handels en politiek gebied.  Dat was te danken aan de suprematie van de Venetiaanse handelsvloot in het Middellandse Zeegebied, waardoor de stad haar netwerk van zakelijke contacten kon uitbreiden over heel Europa en het Midden-Oosten, van Groot-Brittannië tot Egypte. Maar de kracht van Venetië lag ook in het inwoneraantal, dat in die periode zo'n 100.000 personen telde.

Venetië werd bestuurd volgens het principe van interne en externe rechtvaardigheid. Het symbool hiervan staat afgebeeld op de gevel van het hertogelijk paleis in de vorm van een zwaard en een weegschaal.

Het dagelijks bestuur van Venetië, de "Serenissima Signoria", werd gevormd door de Doge. De Signoría moest er op toezien dat de wetten werden nageleefd en droeg zorg voor een goed functioneren van het dagelijks bestuur. Het Maggior Consiglio (de Grote Raad) bestond uit 2000 leden en hield zich voornamelijk bezig met het ontwikkelen van nieuwe wetten. De Senaat was verantwoordelijk voor buitenlandse zaken, economische zaken en defensie. De voornaamste bezigheid van de Avogadoria de Comùn (Gemeentelijke Advocatuur) was het verdedigen van de belangen van de voornaamste families van Venetie. Daarnaast hield de Avogadoria toezicht op de naleving van de wetten. Het Quarantia was het hooggerechtshof van Venetië.

De vijftiende eeuw was voor Venetië een tijd van grote bloei. Er verrezen kerken en paleizen, voornamelijk opgetrokken in gotische stijl. Venetië verwierf faam met haar dure zijden stoffen, vervaardigd van zijde afkomstig uit het oosten. Ook Venetiaans kant, sieraden en kleding waren erg in trek bij de Europese vorstenhuizen. Op kunstgebied maakte de stad eveneens een periode van grote bloei door. De beeldhouwkunst, schilderkunst, toneel, poëzie, muziek en andere kunstvormen schonken Venetië een schat van tijdloze schoonheid. Het beroemde Murano-glas was, en is ook nu nog, een belangrijk exportproduct. Door haar welvaart en de pracht en praal was Venetië echter ook een gewild militair doelwit. Verschillende landen aasden op de stad, waaronder Frankrijk, Spanje en Turkije. De laatsten hadden in 1453 ook Constantinopel al veroverd.

De ontdekking van Amerika in 1492 door Christopher Columbus betekende het einde van het  handelsmonopolie van de Venetiaanse Republiek. Nieuwe handelsroutes werden ontdekt en de handel werd voortaan gecontroleerd door Portugezen, Nederlanders en Engelsen. Andere factoren die bijdroegen aan de teloorgang van Venetië waren de opkomst van concurrent Genua en de Vrede van Cateau-Cambresis (1559), waarin Spanje de hegemonie kreeg over het Italiaanse grondgebied. Ook de bestuurders van Venetië waren met hun oerconservatieve beleid medeverantwoordelijk voor de teloorgang van de stad. Toch wist Venetië haar onafhankelijkheid nog redelijk lang te behouden. Pas met de ondertekening van het Verdrag van Capo Formio in 1797 werd Venetië door Napoleon ingeruild voor Milaan en kwam de stad in handen van het Habsburgse rijk. Tijdens de derde onafhankelijkheidsoorlog tegen de Oostenrijkers werd Venetië in 1866 ingelijfd bij het Koninkrijk Italië.


Terug naar boven


Volgende  

Disclaimer: We proberen om de informatie op deze website zo nauwkeurig mogelijk te hebben, we accepteren geen verantwoordelijkheid voor verlies, letsel of ongemak door iemand als gevolg van deze informatie.


 
Spaans leren in Spanje
    Spaans leren in Spanje  


Map van Venetië
 vergroten  

 

Inleiding | Geschiedenis van Venetië | Nuttige Informatie | Kaarten van Venetië | Het weer in Venetië | Vervoer

Monumenten in Venetië | Museums in Venetië | Nachtleven in Venetië | Omgeving Venetië | Restaurants in Venetië | Tienda de Bicicletas