Venetië

De geschiedenis van Venetië begint in de periode tussen de V en VII waarin de barbaarse invasies van de Lombarden Germanos begonnen en de intensivering van heel Europa waren het stimuleren van de inwoners van vele steden in de regio Veneto, die behoorde tot Romeinse Rijk onder de naam X-regio's, en die naar de lagune eilanden  vluchten en dat nu deel maakt van het Venetië vandaag. In deze eilanden woonden vissers, tuinders en zout verkoopers. De geografische kenmerking en de armoede van deze eilanden maakte het een ideale plaats  voor vluchtelingen. De vluchtelingen werden georganiseerd en vormden de lokale overheden genaamd "Maritime tribunen”. Met de toenemende bevolking van dit oude Venetië en de noodzaak van een grotere bescherming tegen de Lombarden, die het vasteland domineerd, verscheen het figuur van de hertog (de Doge), opperhoofd die vervangen werd door de tribunen. Tijdens de opeenvolgende waterlopen van de rivieren waren dit veranderd in kleine straatjes en werden de eerste gebouwen van Venetië gebouwd, de meer-woningen (guisen die ondersteund worden op pijlers) werden gemaakt uit lariks hout.

Gedurende eeuwen heen IX en XI ervaart Venetië een welvarende periode een belangrijke commerciële enclave  die nog altijd steeds de commerciële hoofdstad van de Adriatische Zee is, Venetië wordt een stad van groot belang niet alleen vanuit een zakelijk perspectief maar ook uit de militair en politieke kant.

De confederatie van de lagune van Venetië was een onderdeel van het Byzantijnse Rijk, met een administratieve hoofdzetel in Ravenna. Constantinopel gaf Venetië belangrijke voorrechten omdat de grond  een strategisch punt was voor de handel tussen Oost en West. Met de ondertekening van het Verdrag van Aken, door Karel de Grote en de keizer van Byzantium, was toen de Byzantijnse invloed sterk verminderd, zoals blijkt uit bijvoorbeeld dat in 828 de Venetianen  het lichaam van San Marcos naar Alexandrië gedaan hadden, met een naamgeving te geven als beschermheilige van de stad en voormalige werkgever ter vervanging van San Teodoro.

Venetië in het jaar 1000 werd verder versterkt in haar machtspositie in de Adriatische Zee door de verovering van de stad van Dalmatië. Later in de Hoge Middeleeuwen het commercieel potentieel punt was ook aanzienlijk toegenomen in de Zwarte Zee en Syrië, de uitbreiding van hun controle-Oost handelsroutes, met name tijdens de kruistochten, en zijn erkend in de zee stad voor hun excellenties. Vanaf begin 1100, Venetië was een groot mediterraan macht, en bood zijn diensten als een marine-vloot aan het Byzantijnse Rijk zelf.

Venetië brak eindelijk weg van de decadente Byzantijnse rijk in 1203 tijdens de Vierde Kruistocht, toen de troepen Venetie bestormden en veroverd werd door Constantinopel. Uit het oosten brachten de venetiaanse soldaten een rijkdom van plunderingen, die nog steeds te bewonderen zijn in de kerk van San Marcos, onder andere, het kostbare marmer, beelden, enz.. Na de verovering van Constantinopel, Venetië was in staat om hun suprematie uit te breiden door het creëren van een lange koloniale overheersing.

Venetië in 1410 was de grote militaire macht, commerciële en politieke Veneto. Met zijn machtige vloot die actief bleef in de handel met het Middellandse-Zeegebied en breidde haar netwerk van zakelijke contacten in heel Europa en het Midden-Oosten, uit Groot-Brittannië naar Egypte, mede dankzij het grote aantal mensen die ze toen hadden in die periode, ongeveer een 100.000 inwoners.

Hun regering en hun organisaties werkten volgens de principes van rechtvaardigheid intern en extern. Haar symbool is vertegenwoordigd op de gevel van het hertogelijk paleis met een zwaard en een weegschaal.

De regering van Venetië werd genoemd de "Serenissima Signoria" en bestond uit de doge, waarvan de missie was voor te zorgen van naleving van de wetten en de goede organisatie van de overheid, "Maggior Consiglio (personeel van de Raad), bestond uit 2.000 leden waarvan het belangrijkste doelpunt was, het werk besont uit de voorbereiding van wetgeving, de Senaat, die behandelde het buitenlands beleid en economische en militaire zaken, "L 'Avogadori van de Gemeenschap" (De Advocacy Comunal), die deed deverdediging van de belangen van de patricische families van Venetië en naleving van de wet en de rechtbank van Quarantia, die het Supreme Rechtbank was.

Venetië had een periode van grote pracht in de vijftiende eeuw, waarin kerken en paleizen werden gebouwd in de gotische stijl. Venetië kreeg internationale faam dankzij de productie van waardevolle stoffen van zijde die uit het oosten kwam, en was ook gekend voor haar kant, sieraden en kleding die bewonderd werden door families van de koningshuizen uit Europa. In deze periode  Venetie was ook ervaren in het gebied van kunst. De beeldhouwkunst, schilderkunst, toneel, poëzie, muziek en andere kunstvormen, was Venetië begiftigd aan een tijdloze schoonheid. Geblazen glasobjecten vervaardigden in het beroemde eiland van Murano en was belangrijk  voor hun export, en blijven nog steeds belangrijk. Door deze pracht en welvaart, Venetië was een ambitieus militair doel door verschillende landen, waaronder Frankrijk, Spanje en Turkije veroverde werden door Constantinopel in 1453.

Met de komst van Christopher Columbus in 1492 begon de neergang van het monopolie van de handel van de Republiek Venetië tot nieuwe handelsroutes en werden ontdekt en nu zijn ze gecontroleerd door de Portugezen, Nederlanders en Engelsen. Dat Tevens bijdraagt tot de achteruitgang van Venetië en begon de concurrentie, en de vrede van Cateau-Cambresis (1559), die in de suprematie van Spanje erkend was door de Italiaanse gebieden. Na de daling waren ook de bijgedragen aan de conservatieve regering overdreven, maar ondanks dat alles, Venetië handhaafde zijn onafhankelijkheid tot 1797 toen Napoleon de ondertekening van het Verdrag de Capo Formio met het besluit van Venetië te ruilen voor Milaan aan het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Maar uiteindelijk Venetië werd opgenomen in het Koninkrijk van Italië in 1866 met de derde oorlog van de onafhankelijkheid.

Volgende

Disclaimer: We proberen om de informatie op deze website zo nauwkeurig mogelijk te hebben, we accepteren geen verantwoordelijkheid voor verlies, letsel of ongemak door iemand als gevolg van deze informatie.